نکته‌هايي در باب زمینه‌های پیشرفت داستان نویسی ملی

سخنی است از ابن اثیر ، نویسنده و ناقد بزرگ عرب در سده هفتم هجری، آنگاه که درباره شکوه و اعتبار شاهکار بی مانند ادب و فرهنگ ایرانی، شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی سخن می گوید؛ بدین مضمون که : «در ادبیات عرب کتابی به فصاحت و بلاغت شاهنامه فردوسی نیست، کتابی که دلیل برتری ادب فارسی بر عربی است و این در حالی است که زبان فارسی نسبت به عربی همچون قطره ای است در برابر دریا ! »

انسان در سایه‌ي حیات اجتماعی از بسیاری از مزایا و امتیازات برخوردار می‌شود اما همین اجتماع و جامعه می‌تواند در برخي موارد برای فرد مشکلاتی ایجاد کند و در صورت سالم نبودن محیط اجتماعی تاثیراتی سوء بر فرد بگذارد. بنابراین تنها براي فرد اصالت قائل شدن و یا توجه صِرف به جامعه پذیرفته نیست. دین اسلام همان‌طورکه به فرد اهمیت می‌دهد به اجتماع و جامعه هم توجه نموده است. آموزه‌های اسلام درعین‌حال که متوجه بُعد روانی فرد است بر جنبه‌ي سلامت روانی اجتماع نیز تاکید دارد.

در کشاکش کارهای روزمره، جلسات توجیهی و حضور دوستان در جلسات دانشکده‌ي علوم اجتماعی نوید این را می داد که سفر ما با همه‌ي اشتغالات ذهنی مان دارد به وقوع می پیوندد. سعی می کردیم توجه خودمان را از مسايل عادی روزمره به سفری متفاوت از همه‌ي سفرهایی که تاکنون انجام داده بودیم جلب کنیم. با مطالبی که روحانی کاروان و مسئول کاروان بیان می¬کردند آرام‌آرام باورمان می‌شد که دعوت شده‌ایم... سفر ما با قدری تأخیر مواجه شد، اما می‌دانستیم که عازم هستیم.

ادبیات در معنای گسترده‌ی آن رسانه‌ای است که زمینه‌ساز تعامل بین خالق آن و مخاطبانش می‌گردد. بدین جهت خالقان ادبی آینه‌ی وضعیت‌های پیرامون خویش هستند و به واسطه‌ی چنین جایگاهی هدایت‌گران پنهان اندیشه‌ی مخاطبانشان و شکل دهنده‌ی تعاملات اجتماعی هستند.