چه شد كه استعمار كهن به پايان رسيد و دور دوم استعمار آغاز شد؟ چند عامل در اين تغيير شيوه دخالت دارند. يك عامل اين است كه سرمايه‌داری از مرحله رقابتی و ليبراليستی سنتی خودش وارد مرحله انحصاری يا امپرياليستی می‌شود و ليبراليسم دچار بحران می‌گردد؛

آنگاه كه در مطالعات روابط بین الملل از نظام بین المللی سخن گفته می‌شود نقش دولت - ملتها به عنوان بازیگران اصلی مورد توجه قرار می‌‌گیرد. بنا به تعریفِ آنتونی گیدنز، جامعه شناس انگلیسی، دولت ملی یك دستگاه سیاسی است كه بر قلمرو معینی حكومت می‌‌كند و اقتدار آن به وسیله یك نظام حقوقی و توانایی استفاده از زور برای اجرای سیاست‌هایش پشتیبانی می‌‌شود. (گیدنز، 324:1373) بر این اساس، تقریبا تمام دولتهای امروزی «دولتهای ملی» هستند.

يكی از مسايل اساسی در گفتگوی سياسی، محاسبه سود و زيان است، عرف بين‌المللی بدينگونه است كه اگر رابطه سياسی واجد حداقلی از منافع نباشد و يا رابطه ضرر داشته باشد، در كشور اقدام به برقراری ارتباط سياسی بين دولتين نمی‌كنند. چرا كه برقراری رابطه، موجد هزينه‌هايی است و تداوم آن نيز همواره هزينه دارد.

حافظه تاریخی مردم آمریکای لاتین نسبت به رژیم صهیونیستی منفی است و این امری است که سوق دهنده  دولتمردان به سمت موضع گیری بر علیه اسرائیل  است...